telefon: 32 79 77 190|mikolow2@komornik.pl
 
komornik mikołów dariusz markocki

Jakie są konsekwencje unikania egzekucji komorniczej?

Egzekucja komornicza nakłada na dłużnika określone obowiązki, niezależnie od jego sytuacji finansowej. Zdarza się jednak, że osoba zadłużona ignoruje wezwania, zataja informacje o majątku lub próbuje uchronić go przed zajęciem komorniczym. Takie zachowanie wiąże się z ryzykiem dodatkowych sankcji, a w określonych okolicznościach prowadzi nawet do odpowiedzialności karnej. Wyjaśniamy, jakie są konsekwencje unikania egzekucji komorniczej.

Czy za unikanie egzekucji komorniczej grozi grzywna?

Dłużnik, który utrudnia postępowanie egzekucyjne, może zostać ukarany grzywną do 3000 zł. Zgodnie z art. 801¹ § 2 Kodeksu postępowania cywilnego komornik ma prawo nałożyć taką sankcję, gdy wezwana osoba bez usprawiedliwionej przyczyny odmawia złożenia wykazu majątku lub odpowiedzi na zadane pytania. Chodzi o ustalenie, z jakich składników majątkowych wierzyciel będzie mógł odzyskać należność. Dłużnik powinien na piśmie lub ustnie do protokołu poinformować, że posiada np. dom, auto lub rachunki bankowe. Jeśli z ważnych przyczyn, np. hospitalizacji, nie może tego uczynić, to również należy tę okoliczność zgłosić i udokumentować. Górną granicę kwoty określa art. 163 § 1 k.p.c. Grzywna trafia do Skarbu Państwa i podlega ściągnięciu w drodze egzekucji sądowej. Co ważne, jej zapłacenie nie zwalnia dłużnika z obowiązku przedstawienia informacji o swoim majątku.

Kiedy dłużnik może zostać przymusowo doprowadzony do komornika?

Przymusowe doprowadzenie jest możliwe, gdy dłużnik nadal uchyla się od złożenia wykazu majątku, mimo wcześniejszego ukarania grzywną. Art. 801¹ § 3 k.p.c. przewiduje w takim przypadku określoną procedurę. Najpierw wierzyciel musi wystąpić z odpowiednim wnioskiem, a następnie komornik właściwości ogólnej dłużnika zwraca się do sądu o wydanie nakazu. Dopiero na podstawie rozstrzygnięcia można zastosować ten środek przymusu. Dłużnik zostaje sprowadzony przez policję do komornika, aby ten odebrał od niego wykaz majątku wraz z wymaganym oświadczeniem. Należy jednak odróżnić tę sankcję od kary pozbawienia wolności. Jej celem jest wyegzekwowanie obowiązku procesowego, którego wymaga egzekucja komornicza, a nie ukaranie dłużnika za posiadanie zaległości finansowych.

Co grozi za podanie nieprawdy w wykazie majątku?

Co się stanie, jeśli dłużnik zatai w wykazie majątku rachunek bankowy, na którym zgromadził oszczędności, albo nie ujawni należącego do niego samochodu? Takie zachowanie może stanowić przestępstwo złożenia fałszywego oświadczenia, za które zgodnie z art. 233 § 6 w związku z § 1 Kodeksu karnego grozi kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Dłużnik ma bowiem obowiązek przedstawić komornikowi wykaz majątku wraz z oświadczeniem o jego prawdziwości i zupełności, gdy prowadzona jest przeciwko niemu egzekucja komornicza. Muszą być jednak spełnione warunki do wymierzenia sankcji. Po pierwsze, komornik powinien wcześniej pouczyć dłużnika o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy. Po drugie, zobowiązany musi działać umyślnie, czyli świadomie przedstawiać fałszywe informacje lub godzić się na to, że są nieprawdziwe.

Udaremnianie zaspokojenia wierzyciela a odpowiedzialność karna dłużnika

Dłużnik naraża się na odpowiedzialność karną, jeżeli jego działania prowadzą do całkowitego lub częściowego uniemożliwienia wierzycielowi odzyskania należności. Zgodnie z art. 300 § 1 k.k. dotyczy to sytuacji, gdy osobie zadłużonej grozi niewypłacalność lub upadłość, a mimo to usuwa, ukrywa, sprzedaje, darowuje, niszczy albo uszkadza składniki swojego majątku. Przestępstwem jest również rzeczywiste lub pozorne obciążanie mienia, np. ustanowienie hipoteki, jeżeli takie działanie ogranicza możliwość spłaty długu. Odpowiedzialność ta wchodzi w grę również wtedy, gdy egzekucja komornicza jeszcze się nie rozpoczęła, a działania dłużnika już ograniczyły szanse na odzyskanie pieniędzy. Za czyn określony w tym przepisie grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat, a jeśli szkody doznało wielu wierzycieli, to nawet do 8 lat, co wynika z art. 300 § 3 k.k.

A co czeka dłużnika, któremu komornik np. zajął już samochód, a mimo to z premedytacją go sprzedaje, żeby uniknąć spłaty długu? Tu mamy do czynienia z celowym działaniem, więc kara jest wyższa i zgodnie z art. 300 § 2 k.k. wynosi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Jeżeli natomiast czyn opisany w § 1 wyrządzi szkodę wielu wierzycielom, kara wynosi od 6 miesięcy do 8 lat. O kwalifikacji prawnej przesądzają okoliczności konkretnej sprawy, w tym zamiar sprawcy oraz wpływ jego działań na możliwość odzyskania należności.

Unikanie egzekucji komorniczej grozi grzywną, a uporczywa odmowa ujawnienia majątku może doprowadzić do przymusowego sprowadzenia dłużnika przez Policję. Z kolei świadome składanie fałszywych oświadczeń oraz działania zmierzające do udaremnienia zaspokojenia wierzyciela są zagrożone karą pozbawienia wolności.